چنان می نمایی که گویی همه ی اقیانوس های رنج جهان از فراز سرت گذشته است...تویی که همیشه سرشار از شادی زندگی بودی

"قسمتی از رمان خرمگس"

.

نمیدونم برای چندمین بار کتاب خرمگس رو امروز خوندم و دوباره فصل آخر بی اختیار گریه می کردم...تنها کتابی که منو مجبور به گریستن می کنه...هیچوقت نمیتونم خودمو جای خرمگس نزارم...همونجور که با لبخند به پدر مقدس میگه :برایم دعا نکنید من کافرم...به همان اندوهی که مادرم میدونه هیچ دعای توسل و ختم صلواتی در من اثر نداره

و یا حتی نمیتونم به جای کاردینال اشک نریزم وقتی آرتور رو قربانی میکنه...

"بعضی ها قربانی زاده می شوند انگار..."

اینروزها هیچ چیز جز غربت نیست...

.

از مرزها رد شده ام...از چشمانت دور شده ام..دور..دور ..اونقدر که دیگه نه تو به یاد بیاری لبخند های منو و نه من چشمان محزون تو رو

.

گفته بودم که من دلتنگ نخواهم شد...من همه چیز را از یاد خواهم برد حتی اگر تو هر لحظه عاشقانه هایت را برایم بفرستی...هیچ چیز عوض نخواهد شد...هیچ چیز...فقط من دلتنگ تر میشوم و باز هم تکرار میکنم نه! من دلتنگ نخواهم شد...

.

میان فرمولهای مسخره بیشتر غرق می شوم..میان اوهام و رویاهای دور و خاکستری..میان نقشه های طلایی و غمگینم...میان شجاعت های خاک گرفته...و تو هر روز می گویی" زود برمی گردی "...هیچ چیز دیگری نیست...فقط من دوستت دارم با همان اندوه و یاس همیشگی و تو عاشقم هستی با همان شور و خواستن...میبینی حتی خواستنمان هم مثل هم نیست...عادت می کنی نازنینم..عادت می کنی...

.

هر روز آخرین شعری که میان آخرین بوسه برایم خواندی زمزمه می کنم:

"طوفان رسید و فرصت با من وزیدنت

دیگر تمام شد، گل سرخم تمام شد"

من باران را گریه نمی کنم...باران مرا می گرید
.
اینجا بارون میاد...به رسم همیشگی نه کسی مرا به باران دعوت می کند و نه کسی شریک دیوانگی های بارانی ام می شود...پنجره رو باز گذاشته ام،باد زیاده و بارون که تند هست رو به داخل میفرسته...همزمان که دارم تایپ می کنم گاهی میرم پای پنجره و قطره های بارون به صورتم میزنه....سرفه و مریضی جرات خیس شدن کامل رو می گیره ..نمیدونم شایداون تهور و جسارتی که زیر شدید ترین بارانها راه می رفتم رو گم کردم همزمان با از دست دادن شجاعتم در خیلی چیزها!!
فکر کردم کاش یه دستی بیاد منو ببره زیر بارون...بطور مسخره ای الان دوست دارم کسی منو زیر باران در آغوش بگیره...
.
.
تو این خنکی و سرمای ملایم فقط و فقط میخوام زیر باران ببوسمت...
.
میدونم من زیر بارون میرم و میدونم من هنوز هم هستم..مثل همیشه با تمام دیوانگی ها و جسارتهایم...

<!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} p {mso-margin-top-alt:auto; margin-right:0cm; mso-margin-bottom-alt:auto; margin-left:0cm; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} -->

گاهی زندگی اونجوری نیست که میخواهی و دنیا اونی نیست که میخواهی و اطرافیانت اونی نیستن که میخواهی..

گاهی هیچ چیز اونی نیست که میخواهی و همه چیز اونی نیست که تو میخواهی..

گاهی تو اصلا اونی نیستی که بقیه می خواهند...

در این بودن ها و نبودن ها ،این که کی خوب هست و کی بد رو همه ی اونهایی که میخواهند تعیین می کنند...

من میخواهم و نیست پس بد است!!!

بد یا خوب..

زشت و یا زیبا

واژه هایی که همیشه از درکشون عاجز بودم چون من خیلی نفهم تر از اونی هستم که جامعه رو بفهمم..که بهشت و جهنم رو بفهمم..که فشار قبر رو بفهمم...

فقط فرق بین اینکه می خواهم و نمی خواهم رو می فهمم و برا ی این فهمیدنم بها می پردازم ..هر روز و هر لحظه...

من به قواعد و قوانین احترام نمی زارم و بهشون پابند نمیشم پس میدونم که یه روزی ممکنه کسی هم همینکارو با من بکنه پس در مقابلش تنها حسی که میتونم بگیرم اینه که اون هم آزاده همون رو فکر کنه...

من قضاوت نمیکنم در مورد هیچی ولی خب می فهمم که آدمها همیشه د رحال قضاوت کردن هستند...

قضاوت کردن در مورد بد یا خوب بودن تو...بد یا خوب بودن کارهات...بد یا خوب بودن اندیشه هات...

وقتی میخواهی متفاوت فکر کنی و متفاوت باشی بهایی باید بپردازی...

و این متفاوت بودن رو خوب یا بد بودنشو بازم دیگران قضاوتش می کنن...

.

من آزادم مثل یک انسان در خوب یا بد بودنم و دیگران نیز آزادند مثل یک انسان در خوب یا بد فکر کردنشون...اینکه خوب یا بد بودن من دیگران رو ازار میده و خوب یا بد من دیگران رو ازار میده یه قسمتی از همین انسان بودنمون هستن...